سیستم مدیریت پایگاه داده رابطه ای (RDBMS) یا Relational database management system یک سیستم مدیریت پایگاه داده (DBMS) است که بر مبنای مدل رابطه ای که توسط   Edgar F. Codd (از آزمایشگاه تحقیقاتی مشهور IBM در سن خوزه) ابداع شد عمل می کند.

 

بیشتر پایگاه های داده ای که امروزه به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند بر مبنای مدل پایگاه داده رابطه ای او طراحی شده اند.

RDBMS ها از دهه 1980 به بعد به انتخابی متداول برای ذخیره اطلاعات در پایگاه های داده ای که برای ثبت گزارش های مالی، اطلاعات تولید و لجستیکی، داده های مربوط به پرسنل و کاربرد های دیگر استفاده می شود، تبدیل شده اند. پایگاه های داده رابطه ای به دلیل ساده تر بودن اجرا و مدیریت آن ها، عمدتا توانسته اند جایگزین مدل های قدیمی تر مانند پایگاه های اطلاعاتی سلسله مراتبی و پایگاه های اطلاعاتی شبکه ای شوند. با این وجود،  در دهه های 80 و 90 میلادی پایگاه های داده رابطه ای بارها توسط سیستم های مدیریت پایگاه های داده شی گرا  و همچنین سیستم های مدیریت پایگاه های داده XML (دهه 90 میلادی) به چالش کشیده شدند که البته این چالش ها موفقیت آمیز نبود. سیستم های مدیریت پایگاه های داده شی گرا با هدف برطرف کردن مشکلی که بین پایگاه های داده رابطه ای و برنامه های کاربردی شی گرا وجود دارد و به آن “عدم تطبیق امپدانس شی-رابطه ای” گفته می شود، ایجاد شدند. با این حال، به دلیل گسترش فناوری ها، مانند مقیاس پذیری خوشه های کامپیوتری، اخیرا پایگاه های داده NoSQL توانسته اند بخشی از سهم بازار را از مالکیت  RDBMS ها خارج کنند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *